In Het Venster hing lange tijd een houten kruis aan de muur, eerst bruin en rond 2000 wit geschilderd. De afgelopen jaren ontstond er onrust rondom dit kruis. Door individuele leden werd het soms (even) weggehaald, door andere weer teruggehangen, en er was veel onduidelijkheid over. Voor veel Venster-leden is het kruis een belangrijk symbool, maar er zijn ook diverse leden die zich niet (meer) met dat symbool kunnen verbinden. De leden vonden het echter belangrijk hierover wel een helder besluit te nemen.
In 2015 werd een Werkgroep Symbool ingesteld met de opdracht om voorstellen te ontwikkelen voor een ‘dynamische symbolische ruimte’. We stelden vast dat er binnen onze gemeenschap een breed gedragen behoefte is aan symboliek die uitdrukking geeft aan verbinding met elkaar (verbinding tussen mensen) en verbinding met een hogere/diepere dimensie, het mysterie/god/liefde/de eeuwige/de kosmos/… Het gaat daarbij niet zozeer om één verbindend symbool, maar om ruimte voor symboliek, die steeds in beweging blijft.
De werkgroep presenteerde haar ideeën een jaar later. Centraal in het voorstel stond het idee om licht (het liefst zonlicht) te benutten om diverse en steeds wisselende symbolen te projecteren op de muur of het plafond van Het Venster. Dit idee werd met groot enthousiasme omarmd. In de uitwerking bleek het lastig om zonlicht hiervoor te benutten, maar inmiddels is een ‘gobo-projector’ aangeschaft, een speciale projector die normaal in discotheken en bij evenementen wordt toegepast, maar prima bruikbaar is voor ons doel. Er kunnen desgewenst wisselende gobo’s/dia’s in worden geplaatst, afhankelijk van het thema van de bijeenkomst.
Om het zonlicht in de ruimte te laten spelen zijn facetgeslepen bergkristallen voor de ramen gehangen. Later zijn daar ook glas-in-lood-paneeltjes bij gekomen waarop de verschillende religies zijn uitgebeeld, als symbool van de diverse bronnen waar wij uit putten. De paneeltjes maakten oorspronkelijk deel uit van een grote, draaiende houten lantaarn, met een kaars in het midden die de glaspaneeltjes van binnenuit verlichtte. Vanwege ruimtegebrek is de lantaarn opgeruimd, zijn de paneeltjes er uit gehaald, opnieuw in glas en lood gevat en voor de ramen gehangen. Als op zondagmorgen de zon naar binnen schijnt, genieten we van het speelse kleurenspel in de zaal.
Maar wat ondertussen te doen met het witte houten kruis? Diverse voorstellen gingen over tafel. Uiteindelijk heeft het nog een ronde gemaakt langs leden die het boeiend vonden te ervaren wat het kruis met hen deed, en die hiervan verslag hebben gedaan in een boekje dat met het kruis meereisde. Hun ervaringen zijn meegenomen in een bijzonder boeiende lezing van Monica Schwarz over christelijke symboliek op 30 oktober 2016. In de najaars-ALV eindigde de rondgang van het witte houten kruis. Het kruis is toen ‘ter adoptie’ aangeboden aan de leden en heeft inmiddels een nieuw thuis gevonden bij Jan, Jos en Jona.